એકદમ હૃદયસ્પર્શી પ્રસંગ …

એકદમ હૃદયસ્પર્શી પ્રસંગ …

4th November 2017 0 By admin

એક શ્રીમંત માણસને ઘરે જમણવાર ચાલી રહ્યો હતો.
ખાસ મોટો પ્રસંગ નહોતો, નજીકના સંબંધીઓ અને મિત્રોને જ બોલાવ્યા હતા. હશે ચાલીસ-પચાસ જણ.
યજમાન બધાને આગ્રહ કરી કરીને પીરસતા હતા અને મહેમાનો પણ જોઈએ કે ન જોઈએ, પોતાની થાળીઓ છલોછલ ભર્યે જતા હતા.

એ જ વખતે યજમાન બહેનનું ધ્યાન ગયું કે એક બાળક ને એની માતા ધીમા અવાજે ધમકાવતી હતી.
યજમાન બહેને ત્યાં જઈને કારણ પૂછ્યું, તો પેલી માતા કહે, ‘જુઓ ને બહેન ! આ ખાતો જ નથી. રોજ આવું જ કરે છે. હું તો આને જમાડવાથી તંગ આવી ગઈ છું. હવે તમે જ કહો, ધમકાવું નહીં તો શું કરું ?’
પેલા યજમાન બહેન બોલ્યાં. ‘અરે ! એમાં એને ધમકાવવાની જરાય જરૂર નથી !’

પછી સામેની પંગતમાં બેઠેલા એક ભાઈ સામે હાથ કરીને કહ્યું, ‘આ અમારા મિત્ર ડૉક્ટર મહેતા છે ને, એ એવી સરસ દવા આપે છે કે તમારો બાબો તરત જ જમતો થઈ જશે.

મારો દીકરો પણ પહેલા આવું જ કરતો હતો.
ડૉ. મહેતા સાહેબ ની દવા પછી હવે એ બરાબર જમી લે છે.

તમે પણ એમને બતાવોને ?’

પેલી સ્ત્રીએ ડૉક્ટર મહેતાની સામે જોઈને કહ્યું : ‘આવી જગ્યાએ તમને પૂછવા બદલ માફ કરજો, ડૉક્ટર સાહેબ ! પણ શું હું તમારા ક્લિનિક પર મારા બાબાને બતાવવા માટે લાવી શકું ખરી ? એને બિલકુલ ભૂખ જ નથી લાગતી !’

‘ચોક્કસ લાવી શકો, બહેન ! હું જમી લીધા પછી તમને મારું કાર્ડ આપીશ. એમાં લખેલ નંબર પર ફોન કરીને તમે જરૂર આવી શકશો.’

હવે બરાબર એ જ વખતે દસેક વરસની એક કામવાળી છોકરી, જે બધાના ગ્લાસમાં પાણી ભરતી હતી, એ આ વાત ધ્યાનથી સાંભળતી હતી.
ડૉક્ટર જમીને હાથ ધોવા પેન્ટ્રીમાં ગયા ત્યારે જગ ભરવા માટે પેલી છોકરી પણ ત્યાં પહોંચી.

ડૉક્ટરને એકલા જોઈ એણે પૂછ્યું : ‘ડૉક્ટરસાહેબ ! હું તમારી સાથે વાત કરી શકું ખરી ? તમને એક સવાલ પૂછી શકું ?’

‘બોલને બેટા ! તું શું કામ વાત ન કરી શકે ? એક શું બે સવાલ પૂછ !’ એકદમ લાગણી પૂર્વક ડૉક્ટરે જવાબ આપ્યો.

‘ડૉક્ટરસાહેબ ! મારે એક નાનો ભાઈ છે.
હું, મારી મા અને મારો ભાઈ એમ અમે ત્રણ જ જણ ઘરમાં રહીએ છીએ. મારા બાપુ ગુજરી ગયા છે. મા બીમાર છે. હું કામ કરું છું એમાંથી અમારું પૂરું નથી થતું…

એટલે હું એમ પૂછવા માગું છું કે શું ભૂખ લાગે જ નહીં એવી કોઈ દવા આવે છે ખરી ? એવી દવા હોય તો અમારે એ લેવી છે.

ડૉક્ટર સ્તબ્ધ બનીને ઊભા રહી ગયા….

દોસ્તો,

અમીરો ની અમીરાઈ જોઈ ને જેટલી ઝડપે આપણી આંખ અંજાય છે.

એટલી જ ઝડપે ગરીબો ની ગરીબાઈ જોઈ ને આંખ ભીંજાવી જોઈએ.

અને છેલ્લે…

અમિર ને એમ કહેતા પણ સાંભળ્યા છે..”શુ કરિયે તો ભુખ લાગે ?
ગરીબ ને એમ કહેતા પણ સાભળ્યા છે..”ભુખ લાગી છે..શુ કરિયે ?